نوشته های برچسب گذاری شده با ‘ خودسازي ’
ای خدا، انگار همین دیروز بود، قول دادم دیگه آدم بشم، همین ماه محرم پارسال بود که بقچه ی سفر کردن رو بستم و با چشمای گریون ازت خواستم یه بار دیگه دستمو بگیری تا بلند بشم، آره، یک سال زمینی گذشت… امسال که دوباره محرم شد از پارسال شرمنده ترم، به خودت قسم که [ ادامه ی نوشته ]
آرزو داشتم یتیمى با چشم اشک آلود به خواب فرو نرود، ناله ی دردمندى در نیمه هاى شب، سکوت ظلمت را نشکافد، آه سوزانى از سر ناامیدى به آسمان نرود. آرزو داشتم که تجلى صفات خدایى را در همه جا و همه کس ببینم، جمال و جلال، کمال و علم، خلاقیت و عشق، محبت و [ ادامه ی نوشته ]
بعضی وقتها دلم از همه چیز میگیرد دیگر از خنده های زورکی حالم بهم میخورد… خدایا! اندیشه و احساس مرا در سطحی پایین میاور که زرنگی های حقیر و پستی های نکبت بار و پلید شبه آدمهای اندک را متوجه شوم، چه، دوستر میدارم بزرگواری گولخور باشم تا، همچون اینان، کوچکواری گول زن… (دکتر شریعتی)[ ادامه ی نوشته ]